Улаан малгайтын хашгирах чимээ ой модоор гэнэт цуурайтав
Улангассан чонын аймшигт архираан охины зүрхийг айдсаар дүүргэв
Хэн нэгний авралыг эрж хөөрхий охин эцэтлээ гүйлээ
Хоосон найдварыг дотроо тээж цөхөрсөн хоолойгоор тусламж эрлээ
Гэвч түүнийг сонсох анчин байхгүйг охин удалгүй ухаарав
Гэрэлт орчлонгийн харанхуй талд нь ирчихээд байгаагаа нэгэнт ойлгов
Дөхөж ирэх араатан олзоо энэ удаад даанч алдсангүй
Дөнгөж шинээрээ байсан малгайн өнгө нь харин тодров
Friday, June 29, 2012
The escapee
Melodies of darkness sharpen my mind
Those sirens keep me awake but blind
When the soul inside me comes out of its shell
Weary thoughts of mine vanishes into the eternal
Not "how", but "why" is the only question
Yet no single way to explain this perfection
This is what every soul longs for
The moment when you let go of the reality.
Those sirens keep me awake but blind
When the soul inside me comes out of its shell
Weary thoughts of mine vanishes into the eternal
Not "how", but "why" is the only question
Yet no single way to explain this perfection
This is what every soul longs for
The moment when you let go of the reality.
Friday, June 22, 2012
Чийдэн
Хонгилын үзүүр дэхь чийдэнг асаах товчлуурыг би хайна
Хоёр гараа эцтэл хүйтэн ханыг нь тэмтчин алхана
Энэ харанхуй хонгил хаана төгсөхийг хэн ч мэдэхгүй
Эцэст нь тулахын өмнө гэрэл асаасай л гэж би залбирна
Гэрлийн чийдэн тэнд ер нь байгаа ч юм уу?
Гэнэн сэтгэлээр би үүрдийн харанхуйд төөрсөн гэж үү?
Хэрэв тийм бол би урагшаа нэг ч алхахыг хүсэхгүй ээ
Хэсэгхэн хугацааг ч гэсэн дэмий цааш үрэхгүй ээ
Харин ганц алхаад л товчлуур байхад шантарчихвал харамсалтайяа!
Хамгийн ирмэгт нь оччихоод доош харалгүй буцчихвал бас яана!
Ингэж бодсоор би харанхуй ойгоос зүү хайсаар л байна
Итгэл найдвараар зэвсэглээд чийдэнгийн товчлуурыг мөрөөдсөөр явна
Хоёр гараа эцтэл хүйтэн ханыг нь тэмтчин алхана
Энэ харанхуй хонгил хаана төгсөхийг хэн ч мэдэхгүй
Эцэст нь тулахын өмнө гэрэл асаасай л гэж би залбирна
Гэрлийн чийдэн тэнд ер нь байгаа ч юм уу?
Гэнэн сэтгэлээр би үүрдийн харанхуйд төөрсөн гэж үү?
Хэрэв тийм бол би урагшаа нэг ч алхахыг хүсэхгүй ээ
Хэсэгхэн хугацааг ч гэсэн дэмий цааш үрэхгүй ээ
Харин ганц алхаад л товчлуур байхад шантарчихвал харамсалтайяа!
Хамгийн ирмэгт нь оччихоод доош харалгүй буцчихвал бас яана!
Ингэж бодсоор би харанхуй ойгоос зүү хайсаар л байна
Итгэл найдвараар зэвсэглээд чийдэнгийн товчлуурыг мөрөөдсөөр явна
Subscribe to:
Posts (Atom)